LEESVOER

Mode ontrafeld: waarom je steeds sneller gaten in je T-shirt krijgt (óók als je meer betaalt)
Emy Demkes
De Correspondent
24-10-2018

Foto: Daan Paans (voor De Correspondent)

‘Kwaliteit lijkt niet meer te bestaan. In plaats daarvan tref ik veelvuldig kleding aan die gemaakt is van dunne, slappe stof. Flut. Flodderig.’

‘Ook bij de gerenommeerde merken is de kwaliteit drastisch afgenomen. Een Levi’s spijkerbroek van een (in mijn ogen) erg hoge prijs van 100 euro gaat tegenwoordig maar twee à drie jaar mee.’

‘Kocht twee jaar terug bij C&A een knielange spijkerbroek van blijkbaar zo’n slechte kwaliteit (...) dat nu de scheuren erin zitten.’

Leden deden onder mijn vorige hun beklag over de, in hun ogen, slechte kwaliteit van kleding. Ze hadden het gevoel dat de kleding die ‘vroeger’ werd gemaakt beter was dan wat er nu op de markt te koop is.

Veel kleren lijken zo ontworpen dat ze na een paar wasjes of een paar keer strijken en drogen ondraagbaar zijn, een truc die we al langer kennen uit de Daardoor blijven we kopen. Worden we bewust voor de gek gehouden? Of is er wat anders aan de hand?

LEES VERDER

 

De Correspondent - Hoeveel vervuiling en uitbuiting zitten er in jouw kleren? Zelfs bij duurzame merken kom je er niet achter. 

Van negentien kledingstukken in mijn kast zocht ik uit waar ze vandaan komen. Het resultaat is bedroevend, want het is vrijwel onmogelijk de herkomst te achterhalen.
Emy Demkes 
28 juni 2018

Ik zag ze liggen op een rij, hun lichamen gewikkeld in een witte textiele doek. Sommige zo ernstig verminkt, dat geen familielid ze meer herkende.

Ik zat thuis op de bank en keek met verbijstering, ongeloof en gêne naar de beelden van de ramp in

Bangladesh leek altijd ver weg, maar was nu dichterbij dan ooit. Tussen de brokstukken kwamen labels vandaan die ik herkende uit mijn eigen kledingkast.

Maar dat is slechts één land; onze kleren komen van over heel de wereld. Hoe weet ik of de katoen voor mijn spijkerbroek niet door kinderen is geplukt? Wordt mijn kleding nog steeds gemaakt in een gebouw dat op instorten staat?

Ik wierp een blik op mijn eigen kast en stelde mezelf de vraag: hoe zit het met mijn kleding? Zit er bloed, uitbuiting, slavernij achter mijn T-shirts, spijkerbroeken en hemdjes?

Van de 256 kledingstukken die in mijn kast hangen, pikte ik er negentien uit. Van een spijkerbroek van een klein duurzaam merk als Kings of Indigo tot een T-shirt van Zara, een van ’s werelds grootste moderetailers.

 

LEES VERDER

 

NRC - #whomademyclothes? Deze vrouwen in Cambodja maken je H&M-kleren

Met een persreis probeert H&M misverstanden die over de textielindustrie zouden bestaan, uit de wereld te helpen. Op bezoek bij twee fabrieken in Cambodja.
Milou van Rossum
22 juni 2018

Lange rijen vrouwen achter naaimachines, zo ver je kan kijken. Allemaal dragen ze een hoofddoekje, en een mondkapje tegen het stof. Op de tafeltjes naast hen groeiende stapels spijkerbroeken in verschillende stadia van voltooiing.

Zo’n 1.800 vrouwen zijn in een ruimte van 10.000 vierkante meter aan het werk. Dat is ongeveer de helft van het aantal mensen dat in de fabriek werkt. Het is er lawaaiig en warm, ondanks de ventilatoren. Water hebben de vrouwen niet binnen handbereik, hun flesjes staan in de kasten aan de zijkant van de zaal.

De fabriek, gelegen aan een drukke markt in Phnom Penh, is een van de drie Cambodjaanse vestigingen van het Taiwanese Roo Hsing, een van de grootste jeansproducenten ter wereld. Alleen al hier worden dagelijks 40.000 broeken gemaakt. Zo’n 45 procent daarvan is bestemd voor Levi’s. H&M (omzet 22,7 miljard euro, winst 1,7 miljard in 2017 ) neemt ongeveer eenderde af.

LEES VERDER

Posts created 7

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven